به نام محمد بن هارون كه در ايام ولايتدارى رافع بن هرثمه بر خراسان ، نايب وى بوده بود براى نبرد محمد بن زيد در نظر گرفت كه آمادهء اين كار شد . اسماعيل گروهى بسيار از مردان و سپاهيان خويش را به دو پيوست و او را براى نبرد ابن زيد فرستاد . محمد بن هارون سوى ابن زيد حركت كرد ، به در گرگان تلاقى كردند و نبردى سخت كردند كه سپاه محمد بن هارون هزيمت شد . پس از آن محمد بن هارون بازگشت به وقتى كه صفهاى علوى در هم ريخته بود كه سپاه محمد بن زيد هزيمت شد و به فرار پشت بدادند و چنان كه گفته‌اند بسيار كس از آنها كشته شد . ( 82 ابن زيد چند ضربت خورد ، پسرش زيد اسير شد و محمد بن هارون اردوگاه وى را به تصرف آورد . چند روز پس از اين نبرد محمد بن زيد از ضربتهايى كه به دو رسيده بود در - گذشت و به در گرگان بگور شد . زيد ، پسر وى را به نزد اسماعيل بن احمد بردند و محمد بن هارون سوى طبرستان رفت . به روز شنبه دوازده رفته از ذى قعده بدر ، غلام طايى ، در نواحى رود ميسان و غيره به غافلگيرى بر قرمطيان تاخت و چنان كه گفته‌اند از آنها كشتارى بزرگ كرد ، سپس از بيم ويرانى سواد از آنها دست بداشت كه كشاورزان و عملگان سواد بودند و به طلب سرانشان برآمد و هر كس از آنها را بدست آورد بكشت . سلطان ، بدر را به گروهى از سپاهيان و غلامان خويش نيرو داده بود به سبب حادثه اى كه از قرمطيان روى نموده بود . در اين سال محمد بن عبد الله بن داود سالار حج بود . ( 83 آنگاه سال دويست و هشتاد و هشتم درآمد سخن از خبر حادثاتى كه به سال دويست و هشتاد و هشتم بود . چنان كه گفته‌اند از جمله آن بود كه خبر به سلطان رسيد كه در آذربيجان و با